Andrzej Siedlecki jest współzałożycielem w 1989 r. i jednym z pierwotnych fundatorów Fundacji Pomocy na Rzecz Żołnierzy Armii Krajowej im. Gen. Leopolda Okulickiego ps. “Niedźwiadka”, wraz z Olgierdem Zarzyckim żołnierzem AK, dr Stanisławem Rubkiewiczem i innymi wybitnymi osobami ruchu niepodległościowego - obecnie 33 lata działalności.
Od 1988 r. w ramach swojej praktyki zawodowej w ramach działań pro publico bono był pełnomocnikiem tych skazanych, którzy przeyli i represjonowanych żołnierzy Armii Krajowej i żołnierzy II Konspiracji Antykomunistycznej (Żołnierzy Wyklętych) w ponad 300 procesach rehabilitacyjnych przed polskimi sądami. Jedną z głośniejszych spraw była w 1989 r. w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie skutecznie bronił przed Sądem Rejonowym i Okręgowym rodzinę “Cichociemnego” majora Adama Trybusa Gaja i żołnierzy AK obwodu piotrkowskiego w procesie karnym przeciwko oskarżonemu sekretarzowi PZPR Mieczysławowi Janiszewskiemu, autorowi oszczerstw , uzyskując wyrok skazujący sprawcy zniesławienia.
Kontynuując działalność prawniczą na rzecz polskich bohaterów narodowych, w 1990 r. w procesie przed Sądem Najwyższym uzyskał rehabilitacje żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego. W wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, że Konspiracyjne Wojsko Polskie byto organizacją niepodległościową walczącą o wolność Polski.
Procesy i działalność ta przyniosła mu ogromne uznanie w środowisku prawniczym i poza nim. Dzięki swoim zasługom i reputacji, przez kilka lat reprezentował księdza prałata Zdzisława Peszkowskiego w procesie przeciwko „Trybunie" w obronie godności i czci papieża Jana Pawła Il, przeciwko autorom zniesławiającym Ojca Świetego w publikacjach prasowych.
W latach 2011 – 2014 pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy Armii Krajowej tych, którzy wiele lat życia cierpieli w łagrach katorżniczych sowieckich na nieludzkiej ziemi syberyjskiej w Workucie, Norylsku, Kołymie, Magadanie i innych obozach śmierci. Zorganizował słynne Zjazdy Łagierników w Warszawie w siedzibie Wojskowej Akademii Technicznej w 2012 r., w Juracie i Gdyni w 2013 r. oraz w Krakowie w 2014 r. W czasie pełnienia tej funkcji wraz ze Stowarzyszeniem Żołnierzy Armii Krajowej na Białorusi (prezes Weronika Sebastianowicz) był współorganizatorem uroczystości narodowych na dawnych Kresach Rzeczypospolitej w Wilnie, Lidzie, Niecieczy oraz na cmentarzu polskich 36 żołnierzy podkomendnych Cichociemnego płk. Macieja Kalenkiewicza ps, „Kotwicz” w Surkontach (polskie Termopile) wspaniale witany przez rodaków mieszkających na tych terenach. Brał udział w rekonstrukcji bądź odnowieniu niektórych cmentarzy i grobów miejsc martyrologii polskiej na obecnej Białorusi – żołnierzy z szeregów Armii Krajowej poległych w walkach z okupantami niemieckim i sowieckim Okręgu Wileńskiego „Wiano” i Nowogródzkiego „Nów”. Jest autorem podpisanego przez polskich katorżników syberyjskich Testamentu Łagierników Żołnierzy Armii Krajowej poświęconego w maju 2012 r. na Jasnej Górze i złożonego tam w sercu Polski w Muzeum Jasnogórskim dla następnych pokoleń Polaków.
Przez kilka lat 1-go marca wraz z młodzieżą z Sejn, Suwałk i harcerzami Warszawy pod murami więzienia na Rakowieckiej w Warszawie występował, czynił starania i składał prośby do władz państwowych o zamianę tego miejsca kaźni polskich patriotów na Muzeum Żołnierzy Niezłomnych II Konspiracji co przyniosło pozytywny rezultat. Aktualnie pełni funkcję członka Rady Fundacji Armii Krajowej i dyrektora Akademii Pamięci Armii Krajowej i Żołnierzy Niezłomnych II Konspiracji. Organizuje uroczystości narodowe w Sali Kombatanta AK oraz spotkania historyczne z młodzieżą szkolną.
Za udział w procesach rehabilitacyjnych żołnierzy, budowie pomników poległych żołnierzy AK, za podtrzymywanie etosu i tradycji AK, działalność fundacyjną oraz szerzenie myśli patriotycznej został wielokrotnie odznaczony i utytułowany.

Biografia współautorstwa dra Stanisława Rubkiewicza, prezesa Fundacji Pomocy Na Rzecz Żołnierzy Armii Krajowej im. Gen. Leopolda Okulickiego ps. "Niedźwiadek".